Verslag KNAW-meeloopdag

Marieke Polhout bij het IISG

Marieke Polhout, datamanager bij DANS (Data Archiving and Networked Services, het Nederlands instituut voor permanente toegang tot digitale onderzoeksgegevens) ging op bezoek bij Esther Nijland. Esther is catalograaf/archivaris bij het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG). We belden Marieke de middag na het bezoek.

Marieke bij Esther

Wat waren je verwachtingen vooraf?

‘Heel blanco. Ik wist dat het IISG een fysieke collectie heeft met magazijnen, terwijl DANS alle onderzoeksdata digitaal heeft. Ik heb vroeger ook in fysieke archieven gewerkt, dus daar was ik wel benieuwd naar. En ja, hoor, toen ik het magazijn binnenkwam rook ik direct weer die vertrouwde archieflucht. De geur van oude papieren en kartonnen dozen. Heerlijk.’

Kenden jullie elkaar al?

‘Nee, maar het was meteen leuk. Het IISG was heel gastvrij. Op de schermen in de hal werden alle meelopers van die dag met naam en toenaam welkom geheten, dus ik voelde me meteen thuis. Ik heb met veel collega's van Esther een poos staan praten over hun en mijn werk. En het was mooi om te merken dat Esther en ik eigenlijk hetzelfde werk doen, alleen op een heel ander vakgebied. En tsja, we zijn beiden zwanger, dus dan heb je direct een gespreksonderwerp. Toen we later op de dag in archieven van het Meertens Instituut kwamen (ik wist niet dat die bij het IISG lagen), zagen we een boek met babynamen. We zeiden tegen elkaar: “als we geen inspiratie hebben, kunnen we altijd nog hierin gaan zoeken”.’

Wat heb je geleerd over het werk van Esther?

‘We hebben onze werkwijzen vergeleken, hoe we bepaalde dingen doen. Allebei hebben we te maken met metadata, met beschrijven, met privacy-issues en ga zo maar door. Dus genoeg gespreksstof. We ontdekten dat we allebei heel secuur zijn en dat we archiefstukken graag uitgebreid beschrijven voor de vindbaarheid ervan, maar soms is het zoeken naar de balans tussen tijdsinspanning en resultaat. Grappig dat we dat beiden zo ervaren.’

Welke verschillen zag je?

‘Het grootste verschil is wel dat bij het IISG ook bezoekers komen om de archiefstukken in te zien. Bij DANS hebben we bijna alleen maar klantcontact per e-mail en telefoon. Dat is toch wel heel anders. Dat kun je ook zien aan de kantine bij het IISG, daar lunchen ook bezoekers. Wij lunchen meestal bij NWO, daar zit je met mensen van DANS, NWO, Rathenau Instituut. Dat geeft toch een andere atmosfeer.’

Heb je nog nieuwe ideeën gekregen door het bezoek?

‘Niet direct nieuwe ideeën, maar ik merkte wel dat ik het heel fijn vond om weer eens door archieven te lopen. Mijn ‘roots’ kwamen weer boven. In een vitrine lagen brieven van Marx. Dan realiseer je je: Wow! Ik sta hier op dertig centimeter van de geschiedenis! De kans bestaat dat ik in de toekomst toch wel weer bij een instituut met een fysieke collectie aan het werk zou willen.’

Beviel het?

‘Nou en of. Dit is zo leerzaam. Ze mogen dit zo weer herhalen. Complimenten voor degenen die dit verzonnen hebben!’

Stukje van DANS bij het IISG

De DANS Data Prijs van Kees Mandemakers, in 2010 ontvangen voor de Historische Steekproef Nederland.

IISG-vitrine-marieke.jpg