Henk Lekkerkerker

Henk Lekkerkerker, hoogleraar fysische chemie aan de Universiteit Utrecht, heeft de Bakhuys Roozeboommedaille 2000 van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen ontvangen. Hij kreeg de prijs voor zijn onderzoek op het gebied van de fasenleer en de toepassing daarvan binnen de colloïdchemie. De Bakhuys Roozeboommedaille wordt één keer in de vier jaar uitgereikt aan een onderzoeker die een belangrijke bijdrage heeft geleverd op het gebied van de fasenleer.

Henk Lekkerkerker doet onderzoek naar colloïden: bolletjes, plaatjes of staafjes met een afmeting van tussen een miljoenste en een duizendste millimeter, die in vloeistof zweven. Deze colloïden vormen soms spontaan grotere structuren. Bij zo'n 'fasenovergang' van wanorde naar orde vormen zich (vloeibare) kristallen. Lekkerkerker zoekt een verklaring voor dit verschijnsel, en kijkt naar de rol die de vorm van de deeltjes hierin speelt.

Volgens de KNAW heeft Lekkerkerker de afgelopen twintig jaar voortdurend essentiële bijdragen geleverd aan de fasenleer van colloïden. Zijn wetenschappelijke werk biedt een unieke combinatie van theorie en experiment en kenmerkt zich door originaliteit en diepgang, aldus het juryrapport.

Over de laureaat

Prof. dr. H.N.W. Lekkerkerker (1946) studeerde scheikunde in Utrecht en behaalde zijn Ph.D. in 1971 aan de University of Calgary in Canada. Daarna werkte hij als onderzoeker aan de Université Libre de Bruxelles en de Vrije Universiteit Brussel, waar hij in 1974 tot docent en in 1980 tot hoogleraar theoretisch fysische scheikunde werd benoemd. In 1985 keerde Lekkerkerker terug naar Utrecht als hoogleraar in de fysische chemie. Hij was daar achtereenvolgens wetenschappelijk directeur van het Debye Instituut en vice-decaan en is nu decaan van de Faculteit Scheikunde.