Reinder Coehoorn en Wim de Jonge

Reinder Coehoorn en Wim de Jonge hebben de Gilles Holst Medaille 2000 ontvangen voor hun gezamenlijke bijdrage aan het inzicht in het 'Giant Magneto Resistance' effect en hun werk op het gebied van tunnelmagnetoweerstand.

Het gebied van het onderzoek van Coehoorn en De Jonge is dat van elektrische geleiding in gelaagde magnetische nanostructuren. Dit gebied kent niet alleen fundamentele uitdagingen maar is tevens van groot belang vanwege de voortdurende behoefte in de informatietechnologie aan vergroting van de opslagdichtheden.
Coehoorn en De Jonge hebben zeer belangrijke bijdragen geleverd aan het inzicht in het 'Giant Magneto Resistance' effect zowel en aan de toepassing daarvan in magnetische leeskoppen. Daarnaast ontwikkelden Coehoorn en de Jonge de technologie voor schakel- bare tunneljuncties, gebaseerd op de tunnelmagnetoweerstand. Deze zeer geavanceerde technologie, voor het deponeren van lagen met (sub)nanometer dikte en goed gedefinieerde grensvlakken is door Coehoorn en De Jonge in hoog tempo ontwikkeld.

Over de laureaten

Reinder Coehoorn (1956) studeerde experimentele fysica aan de Vrije Universiteit Amsterdam en promoveerde aan de Rijksuniversiteit Groningen op het onderwerp Electron dispersion relations in solids:angle resolved photoelectron spectroscopy and band structure calculations. Vanaf 1985 werkt Coehoorn als onderzoeker bij Philips Research Laboratories in Eindhoven. Vanaf 1998 is de heer Coehoorn aangesteld als deeltijd hoogleraar aan de Technische Universiteit Eindhoven binnen de groep van Fysica van Nanostructuren.

Wim de Jonge (1940) studeerde elektrotechniek en promoveerde bij de faculteit Technische Natuurkunde aan de Technische Universiteit Eindhoven (TUE) op een onderzoek op het gebied van de kernspinresonantie. In 1979 werd hij benoemd als hoogleraar in de Experimentele Natuurkunde aan de TUE. Sinds 1997 is hij decaan van de faculteit Technische Natuurkunde.