Michael Berry

Michael Berry, emeritus hoogleraar aan de Universiteit van Bristol, krijgt de Lorentzmedaille 2014 voor de ontwikkeling van de theorie van de geometrische fase, die zowel in de kwantummechanica als in de klassieke golftheorie van groot belang is.

Niet alleen in onderwerp, maar ook wat wetenschappelijke stijl en nieuwsgierigheid betreft doet Berry aan Hendrik Lorentz denken. Net als Lorentz combineert Berry in zijn werk theoretische vraagstukken met praktische toepassingen, waarbij hij zelf de gedetailleerde berekeningen doet. Ook Lorentz deed zelf de berekeningen aan de Zuiderzeewerken. Beide wetenschappers delen het talent om verborgen pareltjes te ontdekken in alledaagse zaken en zien verbanden die anderen ontgaan. Berry legt bijvoorbeeld in zijn werk een verband tussen singulariteiten (een punt met oneindige dichtheid) in een regenboog en tsunamies.

Over de laureaat

Michael BerryMichael Victor Berry (1941) volgde zijn undergraduate studie natuurkunde aan de Universiteit van Exeter. Hij promoveerde aan de Universiteit van St. Andrews. Sindsdien heeft zijn carrière zich vooral aan de Universiteit van Bristol afgespeeld, waar hij sinds 1979 hoogleraar natuurkunde is; sinds 2006 als Melville Wills Professor of Physics (emeritus).

Berry ontving al vele nationale en internationale onderscheidingen voor zijn werk, zoals de Royal Medal van de Royal Society en de Wolf Prize in Physics. Samen met de latere Nobelprijswinnaar Andre Geim kreeg hij in 2000 de IgNobel Prijs voor het laten zweven van een kikker door middel van een zeer sterke magneet.
In 1982 werd Berry verkozen tot lid van de Royal Society of London. In 1996 werd hij geridderd. Sinds 2000 is hij buitenlands lid van de KNAW.